Dit hoeft niets te worden

Je begint met licht Helwit licht Zo fel dat het pijn doet Aan je ogen Daarna wijkt het wit Ontrafelt, ontplooit, breekt In kant en linnen, Ontvouwt zich in geel Blauw, rood tot Elk van hen weer breekt En wijkt voor licht dat lijkt Op karmijn, lichtkoraal, zalm, Guldenroede, goud, ivoor, Citroen, olijf- en grasgroen, Honingdauw Aquamarijn, muntcréme, Cyaan, lavendelblos en orchidee, Pruim, distel, magenta en rood Violet, diep-, warm-, licht-, oud-, zacht- En gewoon roze, faalroodpaars, Tarwe, gebleekte amandel, navajowit, Konings-, korenbloem-, lichtstaal-, en Hemelsblauw Zich weer vermengt, Verzadigt, verzengt en  Aanlengt Tot lei- en tal van andere tinten Grauw, grijs en zwart. Vol. Zwaar. Zwanger. Breekbaar. Zwart.

Als je dood gaat Blijf dan nog even Want wie anders Gaat ons leven Met zachte schaduw omgeven? Als je dood gaat Blijf dan nog even Want wie anders Zal de stilte kleuren Met herinnering Als wij het spreken Hebben opgegeven? Als je dood gaat Blijf dan nog even Want wie anders Kan ons beter dan jou Nabij zijn als wij Zo zonder jou Verder moeten leven? Als je dood gaat Blijf dan nog even.

Het heeft geen zin Om je een weg te banen Tussen de druppels Nu het regent Of onbewogen te blijven Tussen de woest wuivende halmen Te midden van de storm Het heeft geen zin Om uit alle macht Stroomopwaarts te drijven En onderweg De plooien in het landschap Glad te strijken Tot je terug bent Bij de bron Om te ontdekken Dat zelfs daar Niets begint Dat nooit al  Eerder begon