Dit hoeft niets te worden

Ze komt overal te laat is nergens gepast valt altijd verkeerd en is iedereen tot last ze laat zich o zo makkelijk verleiden, laat zich binden als geen één laat nooit na je ziende te verblinden om daar dan doekjes om te winden en je achter te laten op het verkeerde been ze is van geen tel en toch zo vol van zichzelf adembenemend van oor tot oor ze gaat maar door en door en door alsof ze haast heeft de wereld haar op de hielen zit (terwijl het net andersom) de tijd haar inhaalt er ooit een klokslag middernacht komt die haar betovering verbreekt zodat iedereen zal zien dat er eerst iets moet gebeuren alvorens men er over spreekt.

Om te volgroeien om te volwassen  om te komen daar waar het leven eindelijk zal passen moet ik en zal ik want kan ik en denk ik geloof ik tegen beter weten in dat wat niet is nog zal komen en wat niet komt toch niet waar zal zijn het zal toch niet en zodus al doende lerend vergeet ik wat ik toch al niet wist verdwaal ik tot ik als het ware thuis ben sla ik voordeuren dicht om telkens opnieuw te merken dat ik buiten sta hoe vaak ik de drempel ook over ga in de richting van het warme licht dat door de kieren lonkt ben ik nu waar men mij kent met naam en toenaam en verleden een stem die hen behaagt, een blik die hen bejegent, een hand die hen hulp aan reikt, woorden die hen vertrouwd in de oren klinken geluid, geuren, beelden, landschappen, gewoontes en gebruiken van hun binnenlanden, alles aan mij inheems en geruststellend doodnormaal zelfs hun taal is me meer eigen dan ik mijn eigen verhaal dan ik, mijn eigen ontzielde verwant ik, mijn eigen buitenland.

Uitleven Inleven Opleven Afleven Voorleven Naleven Naastleven Tegenleven Overleven Onderleven Tussenleven Omleven Wegleven Herleven

Uitspreken Inzwijgen Neerlaten Opstijgen Tussenwerpen Omvangen Neerdalen Overbergen Onderwerpen Overvangen Inslikken Uitspuwen Ontmaskeren Bezichtegen Tegendelen Voorenigen Napraten Voorluisteren Aanhoren Afzeggen Loszingen Vastvoelen Omwoelen Gladstrijken

 Je hebt werkwoorden en verwerkwoorden.

 Wilg. Tegen de wind aanleunen Zelfs als ze er niet is Je tegen haar aan vlijen Elkaar omarmen zij enkel zichtbaar Als ze jou door de haren strijkt Je strelen een reiken naar de toppen Van haar wervelende vingers Je wentelt je tegen haar borst Zo ontzettend langzaam jij je torst Zo snel en vluchtig vervaagt Haar adem zucht een echo Tintelend tussen je bladeren alsof Jij smeekt je komt toch Terug, je laat me hier toch niet  Voor gek zo staan getorst, leunend, alsof Ik er vandoor zou gaan me uit alle macht vast Klampend in de aarde om toch in volle tederheid Paraat te staan als jij weer komt om met mij Om en om en om te gaan.