Dit hoeft niets te worden

MaRf, The cold sweat of Temptation english version here you are now, immobilised, for now you look around, you come to the conclusion that you have absolutely no idea about what you're looking for, so you keep your eyes fixed on her face hoping to start a conversation with her but she's not the girl to be swept off her feet easily you wonder where is she hiding the beginning, where is she hiding the end in between which this uncomfortable silence becomes meaningful again? you crave for a cigarette, and you, yes, you over there you long for your cell to go off, a short talk which starts with hello how are you? I'm looking at a sculpture, reading a poem, pretty? kind of, not bad no, as a matter of fact, it's about us, yes, funny ey? ok, I will, see you soon, byyyyyyyeeee. where were we? oh yes, a beginning and an end. is it that late already? yee. you've got to go but before you leave: when you'll walk away in a moment from now suddenly turn around because for all...

“Maybe I am not very human - what I wanted to do was to paint sunlight on the side of a house.” (Edward Hopper, afbeelding detail van 'Morning Sun') jij in de kleinste kamer met het grootste soortelijke gewicht tegen de muren, zwaartekracht net voldoende om je niet te vermorzelen komen de muren op je af of is het omgekeerd drukt je binnenste zich steeds massiever tegen je huid aan is het je vleesgeworden angst schreeuw gal dat langzaam stolt in het geheugen van je cellen grote opengesperde monden waarmee het leven geen weg meer weet? wat heb je gewonnen aan de wetenschap dat twee bij twee weer vier meet en dat alles zich hier aan dient te houden of je bent zoek als je weet dat in de ruimte en dat is nog niet eens zo heel ver hier vandaan diezelfde twee bij twee net zo goed honderd of een lach kunnen zijn er van tegenspraak geen sprake is laat staan van cellen woorden en logica wel te verstaan?

Hoe harder ik je kneed hoe lelijker je wordt hoe minder ik het groeien voel als groeien hoe meer het krijsen wordt in mijn hoofd het galmen niet meer ophoudt en alle vormen van de wereld aanneemt alsof jij het bent die me tegenwerkt.