Dit hoeft niets te worden

Wie hen kent Die weet: magnoliabloessems  Laten zich niet zomaar plukken Liever nog vallen ze achteloos Uit elkaar Wegwerpgebaar Dan in volle pracht Te blijven bloeien Nee, dan maar liever dood Gewoon van elke vorm Van bloem ontdaan Want zo zonder boom Geen betekenis meer Geen reden meer Van bestaan

Op oude foto's Zijn de straten (bijna) altijd leeg Zijn mensen vaag Een veeg, een zucht Geruchtjes leven In het licht Van wat neigt naar eeuwig Ternauwernood in beeld Voor even In een nieuwe film Zie ik vandaag Bomen kiemen, groeien Bloemen op- en openbloeien Loof dat ontvouwt en afsterft In een oogwenk Weer vergaan Naast de stam Van een gevallen woudreus Die daar honderden jaren Als het ware roerloos En vele levens lang Niets anders heeft gedaan.