Als ik schrijf, hoef ik niet te kiezen in welke van jouw ogen ik moet kijken, kan ik mijn woorden zorgvuldig laten verstommen zodat jij ze later weer kan laten klinken zoals jij ze horen wil. Geen drukte om stemgeluid om nadrukken, om indrukken, om hoogtes en laagtes, om ongemakkelijke stiltes, om wie zegt wat wanneer, geen buiten adem meer van al het nahappen van spijt over wat en hoe ik het gezegd heb. Laat mij maar van hier naar jou hunkeren, vrijen is altijd vrijer, tastbaarder wanneer ik in gedachten de liefde bedrijf met de herinnering aan jouw lichaam en het mijne naar behoren ons weet te behagen omdat mijn huid zich niet moet inspannen om te ontspannen bij iedere aanraking ik niet druk in de weer moet met regisseren van lippen en tong wanneer ze met die van jou aan het spelen gaan, mijn vingers overal en nergens zijn en altijd waar ze zijn moeten, en ik kan voelen voelen hoe je voelt hoe ze je raken ik me geen zorgen moet maken over een genot van aanraken dat ik zel...
Hannes Couvreur