voor bart zou een eiland om je heen kunnen, als een werkwoord om een onderwerp en lijdend voorwerp die volstrekt inwisselbaar en toch genaakbaar zijn? is het een moment van tederheid dat stille zwijgen van de oceaan die met ingehouden adem aan je grenzen krauwt, een streling voor het oog een langzame vorm van minzaam en onderhuids verdwijnen? of hoe jij dan de verbeelding tart het blauw het nakijken geeft wanneer je hier verdwijnt om daar weer op te duiken het is als grijpen naar zand met handen van water een dansen van veertjes in volle lucht een vlucht van duizend kleine sterren waaraan de hemel zich te vergeefs probeert te laven is dat zo’n beetje wat het is, jij orpheus en jij eurydike maar dan met open einde en een happy wending nu en dan te groot om te bevatten te klein om waarachtig te zijn en te ongrijpbaar en onbereikbaar om ooit van hem of haar aan deze of gene zijde te zijn? "Beminde eilanden van Bart Stouten" is te koop via Av...
Hannes Couvreur