Le démon de l'Analogie is een prachtig prozagedicht van de Franse dichter Mallarmè . Het gaat over hoe literatuur zich ongemerkt nestelt in de werkelijkheid en omgekeerd, hoe de werkelijkheid de literatuur binnensluipt. De tekst was de aanleiding voor een essay dat eerder op deze blog verschenen is. Onlangs heb ik de tekst naar Herlinda Vekemans gestuurd die er een aantal heel scherpe opmerkingen op heeft gemaakt. Door haar opmerkingen ben ik de tekst van Mallarmé opnieuw gaan vertalen en hertalen. Heiligschennis? Maak zelf maar uit. De eerste tekst hieronder is een vrije hertaling van de openingsverzen. De tweede tekst is een meer getrouwe hertaling van diezelfde verzen. Tekst 1 komt chronologisch dus na tekst 2. Kwestie van het eenvoudig te houden :-). (het vrije hertaling gedicht) na het concert raakt hij haar een laatste keer aan en neemt de benen zij, rilt in haar slaap nog even na een druppel die langs haar ruggegraat glijdt herfstblad dat. knakt en naar beneden d warrelt...
Hannes Couvreur